Jeroen Kossen, kind van de club

Door Sportredactie op Woensdag 10 januari 2018 14:53   Sport   kossen, club, speler


Jeroen Kossen, kind van de club

HEERHUGOWAARD – Door de jaren heen is de selectie van FC Marlène behoorlijk veranderd. Velen spelers stopten of besloten te vertrekken. Jeroen Kossen is één van de spelers die de Heerhugowaardse zaalvoetbalclub trouw is gebleven. Vrijdag speelt Kossen zijn vijfhonderdste wedstrijd in het blauw van ‘zijn club’.

In de kantine van sporthal de Waardegolf neemt Jeroen Kossen ontspannen plaats aan één van de staan tafels. Toch komen de kriebels weer naar boven. “Het is niet zomaar iets, dus ik heb wel gezonde spanning richting vrijdag”. Kossen is pas de tweede Marlène speler die de bijzondere mijlpaal van 500 wedstrijden passeert. “Het betekent dat je lang bij de club zit”. In 2002 debuteerde Kossen, en mistte sindsdien ongeveer een handvol wedstrijden. “Ik heb het geluk gehad dat ik bijna nooit geblesseerd ben geweest”.

Zijn debuut, in 2002, weet Kossen zich nog goed te herinneren. “Dat was nog in de Horst, in het kampioensjaar tegen Fermonia Boys” vertelt de Heerhugowaarder. Destijds maakte hij zijn opwachting onder coach Anand Jagdewsing, die ook nu aan het roer staat bij de Waardse zaalvoetbalclub. De spanning die Kossen heeft richting zijn 500e wedstrijd, was er ook toen hij voor het eerst met de hoofdmacht mee mocht. “Ik hoorde het die middag, en zat wel aardig vol met spanning. Zodra je eerste balcontact heb gehad verdwijnt de spanning”.

Constant
In de vijftien jaar dat Kossen bij de selectie zit, heeft hij bewezen redelijk constant te zijn. “Ik speel vaak een kleine voldoende. Ik ben een passende speler. Een strateeg, en iemand die andere spelers vrij kan zetten”. De 31-jarige is qua spel niet te vergelijken met een speler als Ismael Hamdaoui. “Wij zijn twee tegenpolen. Ik val niet vaak op. Vroeger dacht ik wel dat ik trucjes beheerste, maar ik had vrij snel door dat dat niet mijn ding was en dat ik moest doen wat ik goed kon” lacht Kossen.

Met zijn 31 jaar is Jeroen Kossen een speler die alles wel heeft meegemaakt. Toch is er iets wat niet went bij de routinier. “Al die verre uitwedstrijden, dat blijft vervelend. Maar dat moet je er voor over hebben”. Het is één van de redenen dat de Heerhugowaarder nooit nadacht over een vertrek naar een andere club. “Ik moet er niet aan denken om te reizen voor trainingen. Ik hoef en wil niet weg. Ik ben een kind van de club, en heb het naar me zin. Ik ken iedereen binnen Marlène” vertelt Kossen. “Bijna iedereen die, vooral bij thuiswedstrijden, komt kijken ken je. Dat maakt het ook zo’n warme club”.

Door de jaren heen heeft Kossen dus het nodige meegemaakt. Het zorgt ervoor dat derby’s geen speciale gevoelens meer opleveren. “Ik vind vooral wedstrijden waar het echt om ging mooi. Play offs, bekerfinales. Ik heb er veel mogen spelen. Veel verloren, maar ook veel gewonnen. Bij Marlène speel je om de prijzen. En dat is het mooie aan deze club” vertelt de aanstaande jubilaris.

Kampioenschap 2009
Voor het absolute hoogtepunt gaat Kossen terug naar 2009, het jaar waarin Kossen zijn eerste kampioenschap met het eerste team vierde. “In de finale kwamen we al snel met 0-3 achter. Dat wisten we om te buigen naar een 4-4 gelijkspel waardoor we de titel pakten. Ikzelf scoorde vlak voor tijd de gelijkmaker, en dat was iets wat voor mij wel heel mooi was. Het gaf extra glans aan de titel”.

De prijzen zijn voor Kossen de mooiste herinnering. Met FC Marlène vierde hij twee kampioenschappen, zes KNVB Bekers, vier supercups en eenmaal de Benelux beker. “Maar ook het Europese avontuur is mooi om aan terug te denken. Twee keer naar Roemenië, één keer naar Portugal. Dat is hoog niveau, daar kan je alleen maar van leren”.

Bijzondere avond
Komende vrijdag speelt Kossen dus zijn vijfhonderdste wedstrijd. Toch relativeert de speler gemakkelijk en stelt het belang van het duel voorop. “Ik win liever, dan dat ik deze publiciteit er aan geef. Als wij niet winnen dan heeft het voor mij niet zoveel extra’s”.

Ondanks dat de Heerhugowaarder het belang voorop stelt, geniet hij wel degelijk van de mijlpaal. Na Peter Rozenbeek is het immers pas de tweede speler die de historische grens van 500 bereikt. “Er komen ook veel bekenden kijken, dus dat maakt het heel leuk”. Daarnaast treft hij met TPP een gelijkwaardige tegenstander. “Wij zijn zeker aan elkaar gewaagd. Het beloofd een mooie pot te worden. We gaan er een bijzondere avond van maken, absoluut”.